SKILL · workflow
Plan-before-code — dyscyplina implementacji
Skill wymuszający plan-first: 3–5 bullet plan wystawiany użytkownikowi przed każdą zmianą w kodzie. Czekasz na GO, dopiero wtedy piszesz. Wyjątek: batch approval ("zrób X i commit"). Eliminuje "już zacząłem" i nieautoryzowane commitowanie.
Requires
Zainstaluj jako skill Claude Code
Umieść w ~/.claude/skills/<nazwa>/SKILL.md
Plan-before-code — dyscyplina implementacji
Zasada
Plan przed kodem. Wystawiasz plan użytkownikowi → czekasz na GO → piszesz kod.
Bez GO = brak edytów. Bez wyjątków "to proste".
Dwa formaty planu
Format A — single path (jedna sensowna ścieżka)
Gdy ścieżka jest jedna (pipeline pokazuje oczywisty następny krok, kontekst nie pozostawia realnych alternatyw):
Plan (single path):
- Co zrobię: <1-2 linie — konkretne pliki + akcja>
- Weryfikacja: <build/test/run command>
- Commit: <message>
Widzisz luki? Jeśli nie — GO.
Użytkownik odpowiada GO / luka: ... / inaczej: .... To jest właściwy domyślny format dla większości kroków w molekularnym harness.
Format B — plan z wariantami (gdy są realne opcje)
Gdy widzisz 2–3 sensowne podejścia z różnymi trade-offami:
Plan:
1. <akcja konkretna — plik + co w nim zrobić>
2. <akcja konkretna>
3. <akcja konkretna>
4. <weryfikacja — build / test / run>
5. <commit strategy — ile commitów, jakie>
Dwie opcje implementacji kroku 2:
- A: <podejście + trade-off>
- B: <podejście + trade-off>
Rekomenduję A.
Pytanie: GO (z A)?
Trzy tryby pracy (stery użytkownika)
| Steer | Co to znaczy | Co robisz |
|---|---|---|
plan only / koncepcyjnie | Tylko plan, bez kodu | Wystawiasz plan, czekasz na feedback, nie edytujesz |
kodem / implementuj | Kod, ale plan przed | Wystawiasz plan → GO → piszesz kod |
zrób X i commit | Batch approval | Wykonujesz X + commitujesz, nie pytasz na każdym kroku |
review | Tryb code review | Agent code-reviewer, zero edytów |
zatrzymaj / wait | STOP | Pełen stop, nie kontynuujesz do odwołania |
GO | Zatwierdzenie single-path propozycji | Implementujesz wg propozycji |
luka: ... | Wskazanie gap w propozycji | Wracasz do planu z uwzględnieniem luki |
Kiedy single-path, kiedy warianty?
Single-path (Format A) — użyj, gdy:
- Pipeline ma jeden idiomatyczny krok (np. następna migracja w numerowanej serii)
- Użytkownik poprosił o konkret — nie wymyślaj wariantów
- Inne podejścia wymagałyby zmiany architektury / scope
- Niska irreversibility + niski koszt
Warianty (Format B) — użyj, gdy:
- Różna odwracalność (jedna irreversible, inna nie)
- Różny blast radius (test vs prod)
- Różny koszt (wolne + tanie vs szybkie + drogie)
- Różne podejścia mają różne implikacje poznawcze (agent nie może zdecydować bez wiedzy użytkownika)
Granularność planu
- Zbyt gruby: "Dodaj feature X" → nie da się sterować
- Zbyt drobny: "Dodaj linię 42 w pliku Y" → za dużo frykcji
- Dobry: 3–5 bulletów per krok logiczny
Reguła kciuka: jeśli plan ma > 7 bulletów, podziel na dwie fazy.
Batch approval
Gdy użytkownik pisze "zrób X i commit":
- NIE pytasz o GO przed commitem
- NIE pytasz o decision prompts dla kosmetyki
- Wykonujesz batch do końca
- Raportujesz jedną wiadomością na końcu
Wyjątek w batch: jeśli napotkasz irreversible / high-risk decyzję — zatrzymujesz się i pytasz mimo batch approval.
Co robić, gdy agent łamie regułę
- STOP natychmiast. Nie commituj.
- Cofnij edytowane pliki (
git restore <file>). - Wystaw plan post-factum: "Właśnie edytowałem X, Y — chciałem zrobić Z. Cofnąłem. Plan + GO?"
- Czekaj na decyzję użytkownika.
Lepiej zrestartować niż ukryć.
Red flag: "już zacząłem"
Jeśli pomyślisz "już zacząłem, to mały krok, dokończę i pokażę": STOP. Pokaż plan (single-path lub warianty). Czekaj na GO.
"Już zacząłem" = agent wymusza decyzję ex-post. Antyteza harness'u.
Red flag: sztuczne warianty
Jeśli masz ochotę "żeby było demokratycznie" wystawić A/B/C, gdzie B i C są oczywiście gorsze — nie rób. Użyj Format A (single path). Marnowanie czasu na sztuczne opcje jest takim samym odejściem od harness'u, jak brak planu w ogóle.
Efekt
- Użytkownik widzi, co się stanie przed tym jak się stanie
- Agent nie robi "niespodzianek" w commit history
- Plany są audit trail — łatwo zrekonstruować "dlaczego to tak"
- Odwracalność zachowana do ostatniego możliwego momentu
- Przestrzeń decyzyjna agenta wykorzystana — agent decyduje sam gdy jest jedna ścieżka, pyta gdy są realne warianty